Kültür Sanat

Birinciyi sevdiyseniz, ikinciye buyrun ‘Aşk Tesadüfleri Sever 2’


Kültür Sanat

“Aşk Tesadüfleri Sever 2” yi izlemek için birincisini izlemek gerekmiyor, arada bir devamlılık yok. O vakit niçin 2?  Zira birincisinde de iki …



“Aşk Tesadüfleri Sever 2” yi izlemek için birincisini izlemek gerekmiyor, arada bir devamlılık yok. O vakit niçin 2?  Zira birincisinde de iki farklı devirden emsal kulvarlarda yürüyor sinema. Spoiler vermemek için tam nedenini yazmayacağım, yeniden de ilişki yok. Lakin birinci sinemanın fanları, bu sinemanın oyuncularından pek memnun olmamış, halbuki bence sorun yok, izleyeli üç gün oldu, hâlâ sinemanın müziklerini mırıldanıp Nesrin Cavatzade üzere sallanıyorum neredeyse, etkilemiş demek ki. İpek Sorak’ın gerçek bir hikayeden esinlenerek yazdığı hikayeye dayanarak hazırlanan senaryo, Ömer Faruk Sorak ve İpek Sorak tarafından yönetilmiş. 

GALATA VE BALAT…

Bunu da anlamak çetin, karı koca nasıl birlikte sinema yönetir ki? Yemek yaparken bile hır çıkmaz mı? İki munfasıl hikâyenin işlendiği sinema, 60’ların İstanbuluyla günümüz Ankarasında geçiyor. 60’ların İstanbulunu büyük muvaffakiyetle bizim Galata ve Balat’ta halletmişler. Münhasıran iç mekanlar, kostüm, saç ve makyaj, bir devir atmosferi için “fevkaladenin fevkinde” başarılı! Sanat direktörüne kocaman bir alkış. Çay partileri, muhallebicide buluşup sütlaç yemeler, mektup yollayıp konuşma teklif etmeler çok nostaljik. Günümüz Ankarası’nı ise o kadar başarılı bulmadım, zira dış mekân çekimleri olmadığı için Ankara’da olduğumuzu bile anlamadım. 

İç mekan olarak konservatuvar, gece kulübü ve bir lokanta, oraları da, Ankara üzere değil, İstanbul üzereydi; ya da Ankara çok değişti!  Oyuncuları ise romantik güldürü için yerinde buldum. Nesrin Cavadzade, Yiğit Kirazcı, Elif Doğan ve Aytaç Şaşmaz sevgili çiftleri muvaffakiyetle canlandırıyor. 

Zati Nesrin Cavatzade, hem hoş hem yetenekli bir oyuncu. Her kalıba da girebilen bir tipi var, güzel kız da olabiliyor, bed kız da! Elif Doğan’la ikisinin sinemada bize sürprizi, birebir devranda kendi sesleriyle müzik da söylemeleriydi ki ahir “Bir düş gördüm dün gece”yi birlikte okuyup üstelik klip yapmışlar, çok başarılı. Jönlerimize gelince ikisi de periyotlarının evladı olarak gerçek tiplemeler. Alışılmış sinemanın sürprizi ise ahir: Zuhal Olcay ve Uğur Polat final sahnelerinde göz yaşı dökmemize neden oluyorlar, usta oyunculuklarıyla. 

MENDİLLERİ HAZIRLAYIN!

Sinema başlamadan, izleyiciler, mendilleri hazırlayalım diye konuşuyorlardı, akıllıcası ağlayacağımı hiç kestirim etmemiştim, ancak itiraf ediyorum sonuna akıllıca burnumu siliyormuş üzere yapıp sildim gözlerimi, nedense filmde ağlamak ayıpmış üzere. Meğer kavuşamayan âşıklar daima ağlatır seyirciyi ve bundan da haz alırlar. Ben bu ara, sinemaların finallerine takılıyorum. Senarist doyamıyor yazmalara, direktör doyamıyor çekimlere, bir türlü bitiremiyor sineması, bu sinemada de, tamam işte bitti dediğimiz tarafta, kıyamıyor seyirciyi daha ziyade üzmeye; istenilmeyen son, oluyor sana mesut son! Halbuki sever bizim seyirci, dertleri zevk edinmeyi, ah ah diye dövünüp kendini jiletlemeyi! Lakin 200 dakika romantik güldürü mi olur? 

Sinemanın en dokunaklı ve başarılı sahneleri 60’lı yılların anlatıldığı sahnelerdi. Hele Kıbrıs vukuatları ve Türklerin öldürülmeleri ahir bir küme Rumun 24 saat içinde bütün mallarını Türkiye’de bırakarak, alyanslarını bile çıkarıp yanlarına bedelli hiç bir şey almalarına müsaade verilmeden otobüslere bindirilip Sirkeci’den Yunanistan’a otobüslerle yollanma sahneleri çok gerçekçi ve acıklıydı. Akıllıcası mübadele sonrası bu türlü bir mecburî göç  yaptırıldığını bilmiyordum bile! Ne büyük haksızlıklar, ne büyük acılar çekmiş kişiler, “Burası bizim memleketimiz, biz kimseye bir şey yapmadık ki” diye ağlaya ağlaya gittiler. Daha sonra Atina’da Türk mahallesinde rastladım onlara, orada da Türkiyeden gelmiş oldukları için itilip kakılıyorlardı! Maatteessüf. Ya aşk? Ya travma? Ya güvenememek, sevememek? İşte onlar daima bu geçmişin izleri, kalıntıları. 

KLİŞE BİR HIKAYEDEN AŞK…

Bu ayrılıklar, bu terk edilmeler, bu yaşanmışlıklar o denli yaralar bırakıyor ki beşerde sevmeyi, birlikte yaşamayı da bilemiyorlar. Evet, klişe bir hikayeden bir aşk sineması ancak sinemanın ahir gerçek bir aşk hikâyesinden uyarlanma olduğu netleşsin diye gösterilen sararmış fotolar, bunlar da olabiliyor diye su serpiyor yüreğime, kendimi o kadar da saf hissetmiyorum!  

Bu hafta vizyonda.