Politika

KKTC Başbakanı Ersin Tatar Milliyet için yazdı: Mavi Vatan’da haklarımıza sahip çıkabilmek


Politika

21. Yüzyılın 2. on yılının sonuna gelirken, yerküre ve ortamımız büyük bir değişimin eşiğinde duruyor. Bu değişime koordinasyon sağlayanların …



21. Yüzyılın 2. on yılının sonuna gelirken, yerküre ve ortamımız büyük bir değişimin eşiğinde duruyor. Bu değişime koordinasyon sağlayanların, bunu yönetenlerin ayakta kalabilecekleri bir süreç laf bahsidir.

Böylesi bir süreçte yapmamız gereken birinci iş, akıllı davranarak tarihin tam olarak neresinde durduğumuzu yanlışsız kavramaktır.

Global eğilimler, malumat çağının ve dijital dönüşümün yeni gerçekliğimiz haline geldiğini göstermektedir. Güvenlik ve dış siyaset sahalarında, siber savaş, tekno-politik üzere hususlarda uzmanlaşmaksızın başarılı olmak artık mümkün değil. Benzeri biçimde, gençlerimizin mesut olabilecekleri siyasi ve içtimaî tertibi oluşturmak için, yapay zeka ve robotik teknolojileri üzere hususlarda ilerlemek koşul.

Odağımızı global teknolojik trendlerden Akdeniz’de bölgesel stratejik denkleme yanlışsız yakınlaştırdığımızda, yeniden hassas süreçler gözlemlemekteyiz.

Elbet, dikkatimizi çeken birinci husus, yeni bir kuvvet jeopolitiği denkleminin ortaya çıkmış olmasıdır.

Şu an için elimizde bulunan doneler, bulunan hidrokarbon kaynaklarının küresel kuvvet piyasalarını sarsacak seviyede olmadığını gelgelelim kesim devletlerinin ekonomilerinde önemli bir dönüşüme yol açabilecek potansiyelde olduğunu gösteriyor.

Bu kaynakların kârlı pazarlara aktarılması için en ülkü merkez (hub) ise Türkiye’dir. İzlenmesi gereken en hakikat siyaset ise kesim devletlerinin işbirliği yapmalarıdır. Lakin, en son East-Med gaz boru hattı için İsrail, Güney Kıbrıs Rum Idaresi, Yunanistan arasında bir itilaf imzalanması örneğinde görüldüğü üzere, birtakım devletlerin Türkiye ve KKTC’yi siyasi olarak maksat alma çabaları, ekonomik akl-ı selimin önüne geçebiliyor.

TARIHÎ MAVİ VATANIMIZ VE YENİ MAVİ VATAN KONSEPTİMİZ

Muhataplarımızın siyasi hesapları rasyonel mülahazanın önüne geçerken, Şark Akdeniz kuvvet jeopolitiği meydanında uğraş, askeri kapasitelerin de devreye girmesine sebebiyet verdi.

Neyse ki, Türkiye, 2019 yılında icra ettiği “Mavi Vatan” ve “Deniz Kurdu” tatbikatları ile nahiyede harbe hazırlık seviyesi en yüksek ve en caydırıcı memleket olduğunu bir kere daha gösterdi.

Gururla izlediğimiz tatbikatlar, Anavatan Türkiye’nin iradesi önünde ortamda kimsenin tek yanlı tasarruflarda bulunamayacağını, dayatmalar yapamayacağını bir kere daha net bir formda ortaya çıkarmış oldu.

Unutmamalıyız ki, deniz ve okyanus stratejik hatları, tarihin her periyodundaki üzere kritik mealini korumaktadır.

Hala memleketler arası ticaretin büyük kısmı deniz lojistik yollarını takip ediyor. Donanmalar, tıpkı geçmişte olduğu üzere, yalnızca harbin değil, aktif diplomasinin de kritik ögeleri olmayı sürdürüyor. Bu nedenle “Mavi Vatan” sözü, siyasi retorikten ibaret değil. Bilakis, mavi vatan, jeopolitik bir konsepte karşılık gelmekte. Laf konusu konseptin stratejik amacı de, Türklerin, Akdeniz siyasi tarihinde yüzyıllarca vaki olduğu üzere, bir deniz gücü olarak, oyun-değiştirici iradelerini geniş bir spektrumda ortaya koymaları ve sonuç almalarıdır.

Çünkü biz Türkler, yerkürenin birçok zaviyesinde inşa ettiğimiz uygarlıkların yanı sıra, tarihi olarak, kadim bir Akdeniz medeniyetini de temsil ediyoruz.

Günümüzde, Türkiye’yi Anadolu sahillerine hapsetmeye, Kıbrıs Türklerini de kendi coğrafyalarının bütün zenginliklerinden mahrum etmeye yönelik teşebbüsler bu nedenle kabul edilebilir değildir.

Daha açık söyleyelim, mavi vatanımız, şehit kanları ile sulanmış topraklar kadar kıymetli.

Öte yandan, Anavatan Türkiye’nin ulusal güç kapasitesinin, bizim için hidrokarbon kaynaklarına ait mücadeleyi aşan, kritik bir ehemmiyeti daha var.

Son on yılda, Suriye’de yaşanan iç savaş, Baas rejiminin kimyasal harp faaliyetleri, milyonlarca insanın noktalarından edilmesi ve Avrupa’ya uzanan göç dalgası; terör tehdidi; Libya’da süregelen çatışma ortamı, Lübnan’dan Mısır’a kadar uzanan istikrarsızlık, Türkiye’nin Kıbrıs’a, Kıbrıs Türk Halkı’na sağladığı güvenlik ve güvenlik garantilerinin, Türk  Yunan problemleri ile Kıbrıs’ta iki halk arasındaki problemleri de aşan bir içerik ve değere sahip olduğunu gösteriyor.

Daha açık tabir edelim, Suriye’de rejim güçleri tarafından, İsrail Hava Kuvvetleri’ne ilişkin uçakları vurmak için ateşlenen Sovyet-Rus imalatı S-200 hava savunma sistemine ilişkin bir füzenin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti topraklarına düşmesi, yeni bir bölgesel güvenlik ortamını da özetlemekte.

Böylesi riskler bize, Türkiye’nin tek yanlı müdahale hakkını içeren dinamik ve fiili garantilere duyduğumuz gereksinimin neden artarak tasdikli olduğunu açıkça gösteriyor. Tahminen itiraf etmekten çok hoşlanmıyoruz ancak, bizler tehlikeli bir coğrafyada yaşıyoruz… Bu bizim gerçeğimiz ve coğrafyamız da değişmeyecek.

GÖKYÜZÜNÜN ALTINDA NEFES ALABİLECEK BİR KONUM

Kıbrıs Türkleri olarak bizler, barikatlarda durdurularak her türlü aşağılayıcı davranış ile aranma, toplu mezarlara gömülme, çetinle göç ettirilme üzere trajik vukuatlar yaşayarak, önemli bir varoluş ve özgürlük uğraşı vererek bu günlere geldik.

Bizi 21 Aralık 1963’te pratiğe konulan “Akritas Planı” ile toplu mezarlara gömenler, bir daha asla o karanlıktan çıkamayacağımızı, Kıbrıs’ı Yunan yapabileceklerini düşünmüşlerdi. Lakin, Kıbrıs Türk mücahitleri, 1963-1974 yılları arasında Anavatan Türkiye’nin faal ve fiili garantörlüğünün desteği ile direndi, Rum-Yunan ikilisinin emellerine ulaşmasına müsaade vermedi.

1974 yılı 20 Temmuz’unda başlayan harekât ise Türk erinin hamaseti ve yeteneği ile bu gökyüzünün altında biz ve evlatlarımız için de nefes alabileceğimiz bir mahal olabileceğini göstermiştir. Bütün planlar yok olmamız üzerine heyeti iken direndik ve 20 Temmuz 1974’te başlayan Kıbrıs Barış Harekâtı ile üzerinde inanç içinde yaşayabildiğimiz, Devlet kurduğumuz bir vatana sahip olduk.

İşte bizler, mavi vatanımıza baktığımızda, yalnızca Türk savunma modernizasyonunun bugün geldiği aşamayı görerek gururlanmıyor, tıpkı devranda o karanlık günlerde, fiilen tarihten silinmeye mahkum edilmişken, bize uzanan eli de içtenlikle hatırlıyoruz. Bizler, uzanan bu eli hiç unutmayacak vicdana da, yeni Şark Akdeniz jeopolitiğini okuyacak kadar analitik birikime ve akla da sahibiz.

Her Türk üzere, kritik ulusal güvenlik sıkıntılarında Türk askeri, Orta Doğu’nun en kavi bunalım meydanlarından biri olan Suriye’de, Barış Pınarı Harekâtı sırasında yerkürenin en tehlikeli terör örgütlerinden birine karşı uğraş ederken desteğimizi ve dualarımızı da onlardan eksik etmiyoruz. Zati bunun, aksini düşünmek ve yapmak, bize nazaran akıl ya da vicdan eksikliğini gösterir…

YARINDAN SONRA

Türkiye’mizin de bizim de önümüzde kavi bir süreç vardır. Bir yandan 21. yüzyılda tekno-politik dönüşümünü yakalamalı, başka yandan da önümüzdeki on yıllarda bölgesel güvenlik ortamını stratejik çıkarlarımıza nazaran şekillendirebilmeliyiz.

Bunu başarmak için gerekli kapasitemiz vardır. Yerkürenin birinci 20 büyük iktisadından birine sahip olan Türkiye, savunma sanayiinin geldiği seviyeden de anlaşılacağı üzere, kritik hikayelerin seyrini değiştirme ve oyun kurma yetenekleri olan önemli bir bölgesel güç konumunda. Üstelik, Ankara’nın bir yandan Kafkasya’ya ve Orta Doğu’ya komşu, Akdeniz’e ve Karadeniz’e de tıpkı anda kıyıdaş olan biricik NATO üyesi aktör olması; başka yandan da, Rusya Federasyonu ile işbirliği yeri geliştirebilme kabiliyeti bulunması, bizler için büyük bir talihtir.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti 36. yaşını arkada bıraktı. Bir üniversiteler ve akademik çalışmalar devleti olan KKTC, iklimi, tarihî mirası ve kültürel dokusuyla turizm ve ticaret için de şık yarınlar vadediyor.

Ama ulusal güç kapasitemizin en kritik ögesi, tüm siyasetlerimizin merkezi olan yetişmiş insan gücümüz ve milletimizdir. Türkiye Cumhuriyeti’nin Kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün, “Özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir” veciz kelamlarında tabir ettiği üzere,” mavi vatanlarında” özgürce nefes almak isteyen Türkiye ve KKTC zorlukları birlikte aşabilecek güce ve potansiyele sahiptirler.

Kıbrıs Türk Halkı, genç, eğitimli ve dinamik nüfus yapısı ile hükümran eşitliğinden, Türkiye ile kardeşlik ilgilerini sürdürerek, Türkiye’nin aktif ve fiili garantörlüğünden vazgeçmeden, kendi devletinde yaşamak, ekonomik olarak güçlü olmak, yerin zenginliklerinden hakkaniyet ölçüleri içinde yararlanmak, yerküre ve kesim barışına ek koymak istiyor.

Bu türlü bir geleceği kurabilmek için, naif bir optimistlik yanına gerçekçi bir zekaya; yerküreye Soğuk Savaş’tan kalan dar ideolojik çerçevelerden bakan anlayışlar alanına de, bilimi ve aklı ön planda tutan, fikren 21. yüzyıla münasebetli bir vizyona muhtaçlık vardır.